മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അട്ടപ്പാടി – നാം നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ പാടില്ലാത്ത ഒരു പൈതൃകം

ഇന്ന് അട്ടപ്പാടിയുടെ യഥാർത്ഥ മുഖം ക്രമേണ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എന്നത് ആശങ്കയോടെയാണ് ഞാൻ കാണുന്നത്. കഴിഞ്ഞ ഏതാനും വർഷങ്ങളായി പുറത്തുനിന്നുള്ള കുടിയേറ്റവും ഭൂമി കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള നിക്ഷേപ പ്രവണതകളും വർദ്ധിച്ചുവരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് വിനോദസഞ്ചാര മേഖലയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട റിസോർട്ടുകൾ, വാണിജ്യ ആവശ്യങ്ങൾക്കായുള്ള ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കലുകൾ, ഭൂമിയുടെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന വിപണിമൂല്യം എന്നിവ അട്ടപ്പാടിയുടെ പരമ്പരാഗത കാർഷിക-സാംസ്കാരിക സംവിധാനത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്.

ഭൂമിയെ ഒരു ജീവനുള്ള കാർഷിക സമ്പത്തായി കാണുന്നതിനുപകരം ഒരു വാണിജ്യ ആസ്തിയായി മാത്രം കാണുന്ന സമീപനം ശക്തിപ്പെടുമ്പോൾ, തലമുറകളായി പ്രകൃതിയുമായി ഇഴചേർന്ന് ജീവിച്ചിരുന്ന ആദിവാസി സമൂഹങ്ങളുടെ ജീവിതരീതിയും കൃഷിരീതിയും വെല്ലുവിളി നേരിടുന്നു. ഇന്ന് ഭൂമിയുടെ വില ഉയരുന്നത് സാമ്പത്തിക വളർച്ചയുടെ സൂചനയായി തോന്നാമെങ്കിലും, അതിനൊപ്പം ഭൂമിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പാരമ്പര്യ അറിവുകളും വിത്ത് വൈവിധ്യങ്ങളും സമൂഹകൃഷി സംസ്കാരവും നഷ്ടപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ അത് നികത്താനാകാത്ത നഷ്ടമായിരിക്കും.

അട്ടപ്പാടിയുടെ യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത് അതിന്‍റെ ഭൂമിയുടെ വിപണിവിലയല്ല. മറിച്ച് ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടുവന്ന തദ്ദേശീയ വിത്തിനങ്ങളും, പഞ്ചകൃഷി സമ്പ്രദായവും, പ്രകൃതിയെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ജീവിതശൈലിയും, ജൈവവൈവിധ്യത്തെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ആദിവാസി സമൂഹങ്ങളുടെ പാരമ്പര്യ അറിവുകളുമാണ്. ഒരിക്കൽ ഈ അറിവുകളും സംസ്കാരവും നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, എത്ര വലിയ പദ്ധതികൾ വന്നാലും അതിനെ പൂർണ്ണമായി തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാൻ സാധിക്കില്ല.

ഇന്ന് അട്ടപ്പാടിയിൽ കാണുന്ന ജൈവവൈവിധ്യ സമ്പന്നതയും പ്രകൃതി സൗഹൃദ കാർഷിക രീതികളും യാദൃശ്ചികമായി ഉണ്ടായതല്ല. തലമുറകളായി പ്രകൃതിയുമായി സഹജീവിതം നയിച്ചിരുന്ന ആദിവാസി കർഷകരുടെ അറിവിന്‍റെയും അനുഭവത്തിന്‍റെയും ഫലമാണ് അത്. ഈ പാരമ്പര്യ അറിവുകൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോൾ മാത്രമേ ഭാവി തലമുറകൾക്ക് കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തെയും ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാ വെല്ലുവിളികളെയും നേരിടാൻ കഴിയൂ.

വികസനം അനിവാര്യമാണ്. വിനോദസഞ്ചാരവും നിക്ഷേപവും അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനവും ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ അവ പ്രാദേശിക സമൂഹങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങളെയും കാർഷിക പൈതൃകത്തെയും ജൈവവൈവിധ്യത്തെയും സംരക്ഷിക്കുന്ന തരത്തിലായിരിക്കണം. അട്ടപ്പാടിയുടെ വികസനം അട്ടപ്പാടിയുടെ ആത്മാവിനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാകരുത്. പ്രകൃതിയെയും ജനങ്ങളെയും സംസ്കാരത്തെയും ഒരുപോലെ സംരക്ഷിക്കുന്ന വികസന മാതൃകയാണ് ഇവിടെ ആവശ്യം.

എന്‍റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അട്ടപ്പാടിയെ സംരക്ഷിക്കുന്നത് വെറും ഒരു ഭൂപ്രദേശത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നതല്ല; ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും സമ്പന്നമായ തദ്ദേശീയ കാർഷിക വിജ്ഞാന പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ ഒന്നിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നുവെന്നതാണ്. ഇന്ന് നാം അതിന് വേണ്ട നടപടികൾ സ്വീകരിച്ചില്ലെങ്കിൽ, നാളെയൊരു തലമുറയ്ക്ക് അട്ടപ്പാടിയുടെ പഞ്ചകൃഷിയും തനത് വിത്തുകളും ജൈവവൈവിധ്യവും പുസ്തകങ്ങളിലെ ചരിത്രമായി മാത്രം അവശേഷിക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ അട്ടപ്പാടിയുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ ഭൂമിയുടെ വിലയെക്കാൾ വലിയ പ്രാധാന്യം ഭൂമിയുടെ ആത്മാവിനും, ആദിവാസി സമൂഹങ്ങളുടെ അറിവിനും, പഞ്ചകൃഷി പൈതൃകത്തിനും, ജൈവവൈവിധ്യ സംരക്ഷണത്തിനും നൽകേണ്ട സമയമാണിത്.

__ചീഫ് എക്സിക്ക്യൂട്ടീവ് ഓഫീസർ

അറ്റ്ഫാം (അട്ടപ്പാടി ട്രൈബൽ ഫാർമേഴ്സ് അസോസിയേഷൻ ഫോർ മില്ലറ്റ്സ്)