അട്ടപ്പാടിയുടെ പഞ്ചകൃഷി പാരമ്പര്യം

പ്രകൃതിയോട് ചേർന്ന കാർഷിക ജ്ഞാനത്തിന്‍റെ മഹത്വം

അട്ടപ്പാടിയുടെ കാർഷിക ചരിത്രം മില്ലറ്റുകളുടെ കഥ മാത്രമല്ല.

അത് പ്രകൃതിയെ മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു ജനതയുടെ ശാസ്ത്രീയമായ ജീവിതരീതിയുടെ കഥയാണ്.

ഇന്ന് ലോകം "സുസ്ഥിര കൃഷി", "ജൈവകൃഷി", "കാലാവസ്ഥാ സൗഹൃദ കൃഷി" എന്നീ പേരുകളിൽ ചർച്ച ചെയ്യുന്ന പല ആശയങ്ങളും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പേ അട്ടപ്പാടിയിലെ ആദിവാസി സമൂഹങ്ങൾ അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കിയിരുന്നു.

അവയിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് "പഞ്ചകൃഷി".

പഞ്ചകൃഷി – അഞ്ചുവിളകളുടെ അതുല്യ കൃഷിസംസ്കാരം

അട്ടപ്പാടിയിലെ ആദിവാസി കർഷകർ ഒരേ വയലിൽ ഒരേ സമയം നിരവധി വിളകൾ കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഒരു സമ്പ്രദായമാണ് പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.

ഈ രീതിയാണ് "പഞ്ചകൃഷി" എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.

പഞ്ചകൃഷിയുടെ പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ:

• മില്ലറ്റുകൾ (റാഗി, ചാമ, തിന തുടങ്ങിയവ)

• അട്ടപ്പാടി തുവര (GI Tagged Attappadi Thuvara)

• അട്ടപ്പാടി അമര (GI Tagged Attappadi Aamara)

• അട്ടപ്പാടി കടുക് (Attappadi Mustard)

• പൊരിച്ചീര (Pori Cheera) ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രാദേശിക ഇലക്കറികൾ

ഇവയെല്ലാം ഒരുമിച്ച് കൃഷി ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ഭക്ഷണം, പോഷകാഹാരം, വിത്ത്, മണ്ണിന്‍റെ ആരോഗ്യം, കുടുംബത്തിന്‍റെ ആവശ്യങ്ങൾ എന്നിവ ഒരേ കൃഷിയിടത്തിൽ നിന്നുതന്നെ ലഭിച്ചിരുന്നു.

ഇത് വെറും കൃഷിരീതി മാത്രമല്ല.

അത് ഒരു സമ്പൂർണ്ണ ജീവിതസംവിധാനമായിരുന്നു.

GI അംഗീകാരം നേടിയ അട്ടപ്പാടിയുടെ പയർവർഗ്ഗങ്ങൾ

അട്ടപ്പാടിയുടെ കാർഷിക പൈതൃകത്തെ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയ രണ്ട് പ്രധാന വിളകളാണ്:

Ø  അട്ടപ്പാടി തുവര (Attappadi Thuvara)

Ø  അട്ടപ്പാടി അമര (Attappadi Aamara)

ഭൗമസൂചിക (GI) അംഗീകാരം നേടിയ ഈ വിളകൾ അട്ടപ്പാടിയുടെ മണ്ണിനും കാലാവസ്ഥയ്ക്കും തനതായ കാർഷിക പാരമ്പര്യത്തിനും ഉള്ള അംഗീകാരമാണ്.

ഈ വിളകൾ:

• ഉയർന്ന പോഷകമൂല്യമുള്ളവയാണ്

• വരൾച്ചയെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിവുള്ളവയാണ്

• കുറഞ്ഞ പരിചരണത്തിൽ മികച്ച വിളവ് നൽകുന്നവയാണ്

• ആദിവാസി സമൂഹങ്ങളുടെ പ്രധാന പ്രോട്ടീൻ ഉറവിടങ്ങളായിരുന്നു

മില്ലറ്റുകൾക്കൊപ്പം തുവരയും അമരയും കൃഷി ചെയ്യുന്നത് ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയും പോഷകസുരക്ഷയും ഒരുപോലെ ഉറപ്പാക്കിയിരുന്നു.

അട്ടപ്പാടി കടുക് – മറഞ്ഞുപോയ മറ്റൊരു സമ്പത്ത്

പഞ്ചകൃഷിയിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന ഘടകമാണ് അട്ടപ്പാടി കടുക്.

കടുക്:

• പ്രകൃതിദത്ത കീടനിയന്ത്രണത്തിന് സഹായിച്ചു

• എണ്ണയ്ക്കുള്ള അസംസ്കൃത വസ്തുവായി ഉപയോഗിച്ചു

• മണ്ണിന്‍റെ ആരോഗ്യത്തെ സംരക്ഷിച്ചു

• മറ്റു വിളകൾക്ക് സംരക്ഷണവലയം സൃഷ്ടിച്ചു

ഇന്നത്തെ "മൾട്ടി-ക്രോപ്പിംഗ്" എന്ന ആശയത്തിന്‍റെ മികച്ച ഉദാഹരണമാണ് ഈ സമ്പ്രദായം.

പൊരിച്ചീര – വയലിലെ പ്രകൃതിദത്ത പോഷകശാല

അട്ടപ്പാടിയിലെ പഞ്ചകൃഷിയിൽ ഇലക്കറികൾക്കും വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നു.

അതിൽ പ്രധാനമാണ്:

പൊരിച്ചീര (Pori Cheera)

ഇത്:

• ഇരുമ്പ് ധാരാളം അടങ്ങിയതാണ്

• വിറ്റാമിനുകളുടെ മികച്ച ഉറവിടമാണ്

• സ്ത്രീകൾക്കും കുട്ടികൾക്കും പോഷകാഹാരം നൽകുന്നു

• വയലിൽ സ്വാഭാവികമായി വളരുന്ന ഭക്ഷ്യവിളയാണ്

അതുകൊണ്ട് തന്നെ പഞ്ചകൃഷി വെറും ധാന്യോൽപാദനം മാത്രമല്ല, ഒരു കുടുംബത്തിന്‍റെ സമഗ്ര പോഷകസുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്ന സംവിധാനമായിരുന്നു.

കൊത്തുകാട് – അട്ടപ്പാടിയുടെ അതുല്യ കാർഷികഭൂമി

അട്ടപ്പാടിയുടെ കാർഷിക സംസ്കാരത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ "കൊത്തുകാട്" എന്ന ആശയം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഇന്ന് ലോകം "സുസ്ഥിര ഭൂവിനിയോഗം" എന്ന് വിളിക്കുന്ന മാതൃകയുടെ ജീവനുള്ള ഉദാഹരണമാണ് കൊത്തുകാട്.

എന്താണ് കൊത്തുകാട്?

"കൊത്ത്" + "കാട്" = കൊത്തുകാട്

ഇവിടെ "കൊത്ത്" എന്നത് കർഷകർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു പ്രത്യേക കൈയുപകരണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

വനഭൂമിയെ വലിയ യന്ത്രങ്ങളോ ആഴത്തിലുള്ള ഉഴവോ ഉപയോഗിക്കാതെ, ഈ ലളിതമായ കൈയുപകരണം ഉപയോഗിച്ച് മണ്ണിന്‍റെ മുകളിലെ ഭാഗം മാത്രം ഇളക്കിയായിരുന്നു കൃഷി ചെയ്തിരുന്നത്.

ഈ രീതിയിലൂടെ:

• മണ്ണിന്‍റെ സ്വാഭാവിക ഘടന സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു

• സൂക്ഷ്മജീവികളുടെ ആവാസവ്യവസ്ഥ നിലനിർത്തി

• ജൈവവൈവിധ്യം നഷ്ടപ്പെടാതെ കൃഷി നടന്നു

• വനത്തിന്‍റെ സ്വാഭാവിക സ്വഭാവം പരമാവധി നിലനിർത്തി

അതിനാലാണ് ഈ കൃഷിയിടങ്ങളെ "കൊത്തുകാട്" എന്ന് വിളിച്ചത്.

പ്രകൃതിയെ വിശ്വസിച്ച കൃഷിരീതി

കൊത്തുകാടിന്‍റെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത ഭൂമിക്ക് വിശ്രമം നൽകുന്ന രീതിയായിരുന്നു.

ഒരു ഭൂമിയിൽ:

• സാധാരണയായി ഒരു മുതൽ രണ്ട് വിളവെടുപ്പ് വരെ കൃഷി ചെയ്യും

• തുടർന്ന് ആ ഭൂമി ഏകദേശം മൂന്ന് വർഷത്തോളം കൃഷിയില്ലാതെ വിട്ടിടും

ഈ കാലയളവിൽ:

ü  പ്രകൃതി സ്വയം മണ്ണിനെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കും

ü  ജൈവവസ്തുക്കൾ മണ്ണിൽ അടിഞ്ഞുകൂടും

ü  വനസസ്യങ്ങൾ വീണ്ടും വളരും

ü  മണ്ണിന്‍റെ ഫലഭൂയിഷ്ഠത സ്വാഭാവികമായി വർധിക്കും

ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രലോകം "Natural Regeneration" എന്ന് വിളിക്കുന്ന ആശയം അട്ടപ്പാടിയിലെ ആദിവാസി സമൂഹങ്ങൾ തലമുറകളായി പ്രാവർത്തികമാക്കിയിരുന്നു.

അട്ടപ്പാടി – ഒരു കൃഷിയിടമല്ല, ഒരു ജീവിക്കുന്ന സർവകലാശാല

അട്ടപ്പാടിയിലെ പഞ്ചകൃഷിയും കൊത്തുകാട് സമ്പ്രദായവും തെളിയിക്കുന്നത് ഒരു വലിയ സത്യമാണ്.

ഇവിടുത്തെ കർഷകർ വെറും ഉൽപ്പാദകരായിരുന്നില്ല.

അവർ:

• വിത്ത് സംരക്ഷകരായിരുന്നു

• പ്രകൃതിയുടെ കാവൽക്കാരായിരുന്നു

• മണ്ണിന്‍റെ ശാസ്ത്രജ്ഞരായിരുന്നു

• ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയുടെ സംരക്ഷകരായിരുന്നു

അവരുടെ അറിവ് പുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്നല്ല വന്നത്.

പ്രകൃതിയിൽ നിന്നാണ്.

ഈ പൈതൃകത്തിന്‍റെ കാവൽക്കാരനായി ATFAM (Attappadi Tribal Farmers Association for Millets)

ഇന്ന് ഈ അമൂല്യമായ പാരമ്പര്യത്തെ സംരക്ഷിക്കുകയും അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് കൈമാറുകയും ചെയ്യുന്ന ദൗത്യമാണ് ATFAM ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നത്.

ATFAM മില്ലറ്റുകൾ മാത്രം സംരക്ഷിക്കുന്നില്ല.

ATFAM സംരക്ഷിക്കുന്നത്:

v  പഞ്ചകൃഷി സംസ്കാരത്തെ

v  അട്ടപ്പാടി തുവരയെയും അമരയെയും

v  അട്ടപ്പാടി കടുകിനെയും

v  പൊരിച്ചീര പോലുള്ള പ്രാദേശിക ഭക്ഷ്യവിളകളെയും

v  കൊത്തുകാട് കൃഷിരീതിയെയും

v  ആദിവാസി കർഷകരുടെ അറിവിനെയും

v  അട്ടപ്പാടിയുടെ കാർഷിക ആത്മാവിനെയും

അഭിമാനത്തോടെ പറയാം...

അട്ടപ്പാടിയുടെ പച്ചപ്പിൽ വെറും വിളകളല്ല വളരുന്നത്.

ഒരു ജനതയുടെ ചരിത്രമാണ് വളരുന്നത്.

ഒരു സംസ്കാരമാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്.

ഒരു പാരമ്പര്യമാണ് പുനർജനിക്കുന്നത്.

മില്ലറ്റുകളുടെ ഓരോ കതിരിലും...

തുവരയുടെ ഓരോ കായിലും...

അമരയുടെ ഓരോ വിത്തിലും...

പൊരിച്ചീരയുടെ ഓരോ ഇലയിലും...

കൊത്തുകാടിന്‍റെ ഓരോ മണ്ണുതരിയിലും...

അട്ടപ്പാടിയുടെ ആത്മാവുണ്ട്.

ആ ആത്മാവിനെ സംരക്ഷിക്കുന്ന യാത്രയുടെ മുൻനിരയിൽ ഇന്ന് അഭിമാനത്തോടെ നിൽക്കുന്നത് ATFAM – Attappady Tribal Farmers Association for Millets ആണ്.

"മില്ലറ്റുകളുടെ പുനരുജ്ജീവനത്തിൽ നിന്ന് പഞ്ചകൃഷിയുടെ പുനർജന്മത്തിലേക്ക്...

അട്ടപ്പാടിയുടെ കാർഷിക ഭാവിയെ സുരക്ഷിതമാക്കുന്ന ജനകീയ പ്രസ്ഥാനമാണ് ATFAM."